Forum Księgarni Gandalf

[Gandalf]

Opinie ze strony Księgarni Gandalf, zapraszamy serdecznie do dalszej dyskusji.

[N!k3R]

Traktujca o prostytucji książka, pokazuje nam zupełnie nowe oblicze tejże profesji. Dzięki niej wiele osób może zmienić sowoje poglądy na ten dostyć delikatny temat. Szczerze polecam historie poszukiwania sensu życia, przygody, oraz prawdziwej miłości. Mimo dość przewidywalnego zakończenia naprawde warto pościęcić swój wolny czas na przeczytanie tej powieści.

[marta]

Na każdą książkę tegoż autora warto poświęcić czas.....

[kas!a]

jestem pod absolutnym wrażeniem... "Tylko ten, kto czuje się wolny kocha bezgranicznie. A ten, kto kocha bezgranicznie czuje się wolny."

[Sokowirówka]

Jak wiadomo wszem i wobec, zawód prostytutki jest najstarszym zawodem świata. Książka ta, jak zapewne większość z Was wie, opowiada właśnie o dziewczynie, która przez swoją naiwność trafiła do tego parszywego świata. Jej historia jest naprawdę ujmująca, gdyż, praktycznie rzecz biorąc, każdy z nas może kiedyś, zupełnie przez przypadek, znaleźć się na jej miejscu. Utwór ten jest, jak zwykle zresztą, naszpikowany cudownymi cytatami, z których możemy korzystać przy każdej stosownej chwili. Jest w niej zawartych też kilka erotycznych scen, które zapewne ubarwią ją czytelnikom. Serdecznie polecam.

[Michał]

Może z miesiąc temu przeczytałem książkę „Jedenaście minut” autorstwa Paulo Coelho („Alchemik”, „Piąta Góra”, „Demon i Panna Prym”), wydana w 2003 roku. Ten niespełna 60 - letni brazylijski pisarz zyskuje w Polsce i na całym świecie coraz większą popularność. Także i ta książka została przyjęta gorąco przez czytelników. Piszę „gorąco” z pełną odpowiedzialnością – nie twierdzę, że wszystkim się podobała, ale kto się z nią zetknął, nie pozostał wobec niej obojętny…
Jest to nowoczesna powiastka o Kopciuszku, warto nadmienić, że powiastka dla dorosłych. Rozpoczyna się od słów „Była sobie raz prostytutka Maria…” Dość niewinne nawiązanie do historii przedstawionej w książce. Słowa niczym z bajki dla dzieci, a jednak dość zaskakujące. I owszem, cała książka zaskakuje. Jest to w skrócie historyjka o pięknej dziewczynie z brazylijskiej prowincji, Marii, która przeżywa pierwsze życiowe rozczarowania miłosne i przestaje wierzyć w szczęśliwą miłość. Schematyczne? Owszem… Ale to nic, książka ma być łatwa i lekka, ma się ją pochłaniać w dwa wieczory i nie rozmyślać nad nią dłużej.
Kontynuując, Maria zostaje skuszona przez bogatego mężczyznę z Europy i wybiera drogę sławy i łatwych pieniędzy jako egzotyczna tancerka samby. Dalej schematyczne? Oczywiście… Niebawem Maria znajduje się w zaśnieżonej Genewie, mieście dokładności, banków, pieniędzy i zapracowanych ludzi, którzy szukają rozrywki w różnych ciekawych miejscach… Jednym z takich miejsc jest ekskluzywny bar Copacabana, w którym ma pracować Maria.
Niestety, dość szybko okazuje się, że perspektywa pieniędzy i sławy i pieniędzy była tylko przynętą i Maria zostaje prostytutką. I tu się kończy schemat… Maria nie robi tego z przymusu, tylko z własnej woli, gdyż tak jest łatwiej. Chce zarobić na powrót do Brazylii oraz na kupno farmy... Słowem, cel uświęca środki.
Czy Maria czuje się poniżona będąc kobietą lekkich obyczajów? Otóż nie, ona uważa się za kogoś ponad to… W dosyć uproszczony sposób zarysowana jest droga Marii jako początkującej prostytutki, która staje się luksusową damą do towarzystwa dla mężczyzn „ze specjalnymi potrzebami”. Jest jednocześnie niezwykle dobrą uczennicą języka francuskiego oraz ni stąd, ni zowąd koneserką sztuki i literatury.
Dość niezwykłe? Raczej… kiczowate. Naiwne. Ale to nie szkodzi, wręcz przeciwnie, czyta się dzięki temu książkę łatwo i przyjemnie. Coelho już przyzwyczaił nas do tego, żebyśmy czytając jego książki, oczekiwali z nadzieją na szczęśliwe zakończenie. Niekoniecznie ambitne. Poważny koneser literatury sięgnie po inną książkę, chyba że zechce mu się przeczytać coś odstresowującego. Właśnie taka jest „Jedenaście minut”. Dość schematyczna powieść o temacie seksu, który wciąż jest tabu.
Jak kończy Maria? Otóż, powoli zaczyna nudzić się seksem, zwłaszcza, że nie przynosi jej on rozkoszy. Traci nadzieję na miłość… a może obawia się jej? I tu nagle, niczym z nieba, pojawia się dwóch intrygujących mężczyzn. Brytyjski ekscentryczny dżentelmen, który zasmakował w bólu. Pokazuje Marii zupełnie inne ścieżki rozwoju seksualnego człowieka, daje jej prawdziwą rozkosz. Drugim jest znudzony życiem i seksem artysta - malarz, który chce się czegoś nauczyć od mistrzyni w swoim fachu.
Wszyscy uczą się od wszystkich, historia się powoli rozwiązuje… I w końcu, niezbyt zaskakująco, kończy się. Pozostaje niedosyt… Ale to tylko lekka powiastka, którą mogę polecić wszystkim czytelnikom, którzy mają ochotę na lekko banalną historię opowiedzianą w ciekawy sposób.

[Michał]

... mężczyzn „ze specjalnymi potrzebami”. Jest jednocześnie niezwykle dobrą uczennicą języka francuskiego oraz ni stąd, ni zowąd koneserką sztuki i literatury.
Dość niezwykłe? Raczej… kiczowate. Naiwne. Ale to nie szkodzi, wręcz przeciwnie, czyta się dzięki temu książkę łatwo i przyjemnie. Coelho już przyzwyczaił nas do tego, żebyśmy czytając jego książki, oczekiwali z nadzieją na szczęśliwe zakończenie. Niekoniecznie ambitne. Poważny koneser literatury sięgnie po inną książkę, chyba że zechce mu się przeczytać coś odstresowującego. Właśnie taka jest „Jedenaście minut”. Dość schematyczna powieść o temacie seksu, który wciąż jest tabu.
Jak kończy Maria? Otóż, powoli zaczyna nudzić się seksem, zwłaszcza, że nie przynosi jej on rozkoszy. Traci nadzieję na miłość… a może obawia się jej? I tu nagle, niczym z nieba, pojawia się dwóch intrygujących mężczyzn. Brytyjski ekscentryczny dżentelmen, który zasmakował w bólu. Pokazuje Marii zupełnie inne ścieżki rozwoju seksualnego człowieka, daje jej prawdziwą rozkosz. Drugim jest znudzony życiem i seksem artysta - malarz, który chce się czegoś nauczyć od mistrzyni w swoim fachu.
Wszyscy uczą się od wszystkich, historia się powoli rozwiązuje… I w końcu, niezbyt zaskakująco, kończy się. Pozostaje niedosyt… Ale to tylko lekka powiastka, którą mogę polecić wszystkim czytelnikom, którzy mają ochotę na lekko banalną historię opowiedzianą w ciekawy sposób.

[Cassy]

najbardziej w tej książce podoba mi się notka z dedykacją od wydawcy.

[Cassi]

najbardziej w tej książce podoba mi się notka od wydawcy...

[Martynika]

muszę przyznać, że urzeka mnie każda powieść pana Coelho, z "Jedenastoma minutami" na czele.

[Yagami]

To niepokojące, że totalny kicz może podobać się komukolwiek. Oczywiście książka, która jest prosta, przejrzysta i nie trzeba nad nią w ogóle myśleć zawsze się komuś spodoba...

Swoją drogą Coelho posunął się do tego, by gloryfikować prostytucję w tej książce. Czy to dobre, biorąc pod uwagę fakt, że najczęstszymi czytelnikami jego książek są starsze dzieci?

[AngelofMusic]

Zgadzam się z przedmówcą... Gdyby ta książka podobała się każdemu, co druga napotkana osoba na ulicy byłaby prostytutką... No ludzie, bez przesady! Coelho zwariował, żeby prostytucję pochwalać...
_________________
I'm not afraid of Tomorrow,
I'm only scared of Myself...

[Madalleno]

Do większości jego książek nic nie mam. Niemniej ta mnie uderzyła. Może się mylę, ale jest zbyt szowinistyczna, sadystyczna. Gloryfikowanie prostytucji jest już przesadą. Ja w tej książce nie widzę historii o pięknej miłości.. Ale może nie umiałam odczytać jej sensu...
_________________
"Twoją granicą jest bezkresne niebo"

[wiktoria92]

Mnie ksiązka sie podobała. Zaraz po niej przeczytalam książkę 'Dziewczyny" niestety nie pamietam autora ale to chyba poslka książka. Po przeczytaniu tej drugiej "Jedenascie minut" wydalo mi sie bardzo delikatne i subtelne..

[olszoowa]