Forum Księgarni Gandalf

[Gandalf]

Opinie ze strony Księgarni Gandalf, zapraszamy serdecznie do dalszej dyskusji.

[Zofia Stankiewicz]

Szczerze polecam tą książkę. Ta książka to strzał w dziesiątkę. Pomoże każdemu nauczycielowi, rodzicowi, każdy z nich znajdzie coś dla swojego ucznia, dziecka niepełnosprawnego w stopniu umiarkowanym. Świetna publikacja, zawiera wiele cennych informacji. Uważam książkę za dobrą pomoc dla nauczycieli. Po przeczytaniu tej książki każdy nauczyciel, rodzic może przeprowadzić szczegółową analizę opublikowanych IPET - ów i dopasować oczekiwane osiągnięcia indywidualnych możliwości dziecka do swojego Indywidualnego Programu Edukacyjno - Terapeutycznego. Każdy nauczyciel pracując z dzieckiem niepełnosprawnym może wybrać i dopasować treści ćwiczeń, zadań zawartych w programie do konkretnej sytuacji edukacyjnej ucznia upośledzonego w stopniu umiarkowanym uwzględniając sferę jego najbliższego rozwoju. Wykorzystuję opracowane IPET - y bezpośrednio przy warsztacie pracy zawodowej. Pomocne i niezbędne w mojej pracy są obszary :”Obsługiwanie samego siebie”, „Uspołecznienie „ Rozwijanie sprawności i umiejętności - Ja w środowisku szkolnym”. Nieocenioną pomoc stanowi z całą pewnością również zamieszczony w załącznikach zestaw ćwiczeń kompensujących zaburzone funkcje rozwojowe. Znajdują się w nich ćwiczenia pomocnicze stymulacji rozwojowej do wykorzystania na zajęciach rewalidacyjnych z dziećmi niepełnosprawnymi w stopniu umiarkowanym jak również ćwiczenia terapeutyczne dla uczniów z deficytami percepcji słuchowej, wzrokowej, grafomotorycznej, oraz zestaw ćwiczeń logopedycznych do wykorzystania na zajęciach kompensacyjno - korekcyjnych. Polecam ta książkę, bo dobrze się sprawdza w praktyce. Rewelacyjna książka i bardzo mądre autorki. Bardzo polecam nauczycielom, rodzicom, którzy pragną, aby ich dzieci, uczniowie umiały się odnaleźć w społeczeństwie i uzyskały zaradność i niezależność życiową Książka napisana przez osoby nie tylko z głową, ale i sercem zaangażowane w pracy z uczniami niepełnosprawnymi Cena przystępna jak na ilość pomysłów, którymi autorki dzielą się z czytelnikiem.

[Ludwika Styn]

W klasie, w której uczę znajduje się dziecko niepełnosprawne w stopniu umiarkowanym. Nie ma nauczyciela wspomagającego, dziecko ma po prostu zorganizowane dodatkowo zajęcia rewalidacyjne. Wykorzystujemy opracowane IPET do opracowania IPET dla mojego ucznia. Znajduje się tam wiele cennych wskazówek, bogaty zestaw ćwiczeń i oczekiwanych osiągnięć. Z proponowanych obszarów, w których znajdują się treści kształcenia, zestaw oczekiwanych osiągnięć wybieramy te ćwiczenia, które są dostosowane do możliwości mojego ucznia. Program jest elastyczny.Bardzo go polecam nauczycielom uczącym uczniów z niepełnosprawnościa intelektualną.

[Maria Drawc]

Cieszę się, że podczas opracowywania "Indywidualnego programu edukacyjno - terapeutycznego" dla swoich uczniów mogę korzystać nie tylko z podstawy programowej dla uczniów upośledzonych w stopniu umiarkowanym, lecz również z opracowanej publikacji. Zawarte w niej ćwiczenia umożliwiają dobór stopnia trudności zadań do możliwości psychofizycznych dziecka. Umieszczone w programie treści są opracowane w oparciu o postawę programową zawartą w Rozporządzeniu i służą pomocą nauczycielowi, pracującemu w klasie integracyjnej lub w Specjalnym Ośrodku Szkolno - Wychowawczym. Polecam ta książkę!!!

[Agata Urbaniak]

„ Indywidualne programy edukacyjno - terapeutyczne dla I i II etapu nauczania uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym” zostały bardzo pomysłowo skonstruowane. Zawierają niemal te same, bardzo podobne obszary, treści kształcenia zarówno dla pierwszego jak i dla drugiego etapu nauczania. Pozwala to nauczycielowi na stopniowe oraz elastyczne przechodzenie z treści kształcenia zawartych w klasach 1 - 3, do treści kształcenia ujętych w klasach 4 - 6, w zależności od możliwości i umiejętności ucznia upośledzonego w stopniu umiarkowanym. Korzystam z dwóch części tych programów zarówno do I etapu nauczania jak i dla drugiego etapu nauczania. Budowa tych programów umożliwia mi to, że np. edukację matematyczną realizuje z klasy drugiej zaś edukację polonistyczną z klasy czwartej lub realizuje IPET z klasy pierwszej, gdy dziecko jest w klasie drugiej. Są różne możliwości wykorzystania tych programów. Zależeć to będzie zarówno od dziecka, jego możliwości jak również od pomysłowości i inicjatywy samego nauczyciela uczącego dziecko
Nauczyciel dokonuje z podanych treści kształcenia wyboru zadań stawianych uczniowi do wykonania. Autorki interesująco opracowały treści dotyczące poznawania przyrody, zapoznawania się z różnymi środowiskami naturalnymi, prowadzenia hodowli i upraw. W poszczególnych etapach kształcenia uczniowie zapoznają się z różnorodnymi ekosystemami. A wiec jest to środowisko przyrodnicze najbliższe uczniowi: park, ogród, sad, las, łąka, pole, oraz środowisko wodne typu: rzeka, jezioro, staw, jak również świat zwierząt, w tym zwierzęta: wiejskie, domowe, egzotyczne. Prawidłowe jest również wprowadzenie dziecka w uspołecznianie wychowanka „Ja i otoczenie”. W programie znajdują się między innymi działy dotyczące uspołeczniania. Są to: dziecko jako (uczeń ), członek rodziny i społeczeństwa, jako klient punktów usługowych, oraz uczestnik ruchu drogowego Działy te zawierają treści kształcenia takie jak: w sklepie, na poczcie, w barze, w restauracji, u fryzjera, u fotografa oraz na dworcu PKP, PKS do których autorki dobrały oczekiwane osiągnięcia ucznia. Stopniowe i systematyczne jest poznawanie najbliższego otoczenia.
Programy te zawierają treści dotyczące tworzenia warunków do zdobywania umiejętności technicznych i wykorzystywania ich w różnych sytuacjach życiowych. Jest to dział dziecko w świecie urządzeń technicznych, w którym znajdują się treści kształcenia: sprzęty AGD i RTV, obsługa urządzeń, bezpieczeństwo w czasie korzystania z urządzeń. Indywidualne programy edukacyjno - terapeutyczne umożliwiają osiągniecie celów edukacyjnych, czyli rozwijanie autonomii ucznia z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym, wdrażanie go do funkcjonowania społecznego, rozumienia i uznawania norm społecznych oraz wyposażenie go, stosownie do jego możliwości, w takie umiejętności i wiadomości, które pozwolą mu na postrzeganie siebie jako niezależnej osoby. Sądzę, że tego typu publikacji powinno być znacznie więcej na rynku.

[Angelika Bartelik]

Jestem bardzo zadowolona z zakupu tej pozycji. W końcu po raz pierwszy znalazły się autorki które posiadały odwagę stworzenia czegoś dla nauczycieli klas integracyjnych oraz Ośrodków Szkolno - Wychowawczych. Potrzeba ukazania się takich programów jest ogromna. Dzieci upośledzonych jest w naszych szkołach z roku na rok coraz więcej a nauczyciele są zobligowani do tworzenia IPET dla swoich uczniów, co sprawia wielu im trudności. Podstawa programowa zawarta w rozporządzeniu oraz orzeczenie dziecka to za mało. Nie powinno się bowiem łączyć upośledzenia w stopniu umiarkowanym z upośledzeniem w stopniu znacznym, co nie uwzględnia Rozporządzenie. Autorki tych programów stworzyły programy tylko dla uczniów upośledzonych w stopniu umiarkowanym, pominęły uczniów niepełnosprawnych w stopniu znacznym. Uważam to za słuszne, bo dzieci z niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym nie powinny się tylko uczyć w szkole podstawowej czynności samoobsługowych zaś mogą również opanować elementarne wiadomości z matematyki oraz elementy nauki czytania i pisania . Program zawiera wiele ciekawych treści kształcenia, do których adekwatnie dobrano zoperacjonalizowane cele edukacyjne. Każdy nauczyciel uczący dzieci niepełnosprawne może wybrać z tych programów te treści i oczekiwane osiągnięcia. Gorąco polecam ta pozycje wszystkim terapeutom, oligofrenopedagogom oraz pedagogom specjalnym.

[Beata Pawłowska]

Być może gorliwa dyskusja bez względu na różnice zdań pozwoli znaleźć wspólny punkt odniesienia, jakim jest dziecko upośledzone w stopniu umiarkowanym. To dla niego tworzy się IPET, by ono mogło osiągnąć sukces i chociaż minimalne, ale jakże zauważalne postępy w rozwoju. Łatwo przychodzi nam krytyka, gorzej jest, gdy sami mamy coś ułożyć, by służyło to nie tylko dziecku, nam jako nauczycielowi, ale również zgodnie z umiejętnością dzielenia się wiedzą z innymi - innym nauczycielom. Stworzenie IPET dla konkretnego ucznia upośledzonego w stopniu umiarkowanym jest zadaniem bardzo trudnym, ale napisanie IPET dla grupy uczniów upośledzonych w stopniu umiarkowanym jest zadaniem jeszcze trudniejszym. Autorki tych programów uczyniły pierwszy krok w tym kierunku i jakże słuszny. To nauczyciel ma dokonać wyboru treści kształcenia z proponowanych programów. Nie należy natomiast rozumieć tak, by konkretnemu uczniowi postawić takie wymagania by zrealizował wszystkie treści ujęte w tych proponowanych programach. Jakby każdy nauczyciel dokonywał takiej oceny programów to wiele innych programów byłoby nie do zrealizowania przez uczniów zarówno pełnosprawnych, jak również o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Albowiem ułożenie takich programów byłoby niemożliwe. Mówimy o indywidualizacji nauczania, czyli o dostosowaniu wymagań programowych do możliwości psychofizycznych dziecka i takie możliwości daje opracowana publikacja. Warto by było, aby na naszym rynku pokazały się również publikacje innych autorów, zarówno tych twórczych, jak i tych, którzy tylko wiedzą jak nie powinien wyglądać dany program, ale niczego tym określeniem nie wnoszą. Czy ich program można byłoby dopasować do wszystkich uczniów?! Myślę, że zamiast krytyki należałoby chyba lepiej połączyć siły i stworzyć większą ofertę publikacji, by nauczyciele mogli z niej korzystać. Pierwszy krok jest zawsze najtrudniejszy...

[Martyna Newerlin]

Książka bardzo przydatna dla rodziców, którzy mają dzieci niepełnosprawne. Wykorzystuję te programy w pracy z moim dzieckiem upośledzonym w stopniu umiarkowanym. Książka zawiera wiele ćwiczeń, które można wykorzystać w pracy ze swoim dzieckiem. Ponadto podane ćwiczenia mogą być realizowane nie tylko w szkole, ale również w domu. Tylko intensywna praca, wiara i cierpliwość oraz czas mogą przynieść oczekiwane efekty. Oceniam te programy na 5 gwiazdek. Szczerze polecam te programy rodzicom, którzy mają dzieci niepełnosprawne.