Forum Księgarni Gandalf

[maja_c]

Czy ktoś z Was prowadzi pamiętnik? A jeśli tak, to czy zgodziłby się (czysto teoretycznie) opublikować go kiedyś w formie takiej książki? Czy dbacie o formie pamiętników i ogólnie ich estetykę, czy też są to po prostu nieuporządkowane myśli w postaci jakichś drobnych zapisków, bazgrołów?

[Madalleno]

Ileż to razy zaczynałam dzienniki, pamiętniki. Zwłaszcza jako nastolatka. Niektóre udało mi się nawet długo prowadzić. Ale zawsze przychodził czas, gdy zupełnie zapomniane zalegały jakąś półkę.
Teraz nie piszę, nie czuję potrzeby, nie widzę sensu. Zamiast opisywać przeżyte chwile wolę żyć obecną.


_________________
"Twoją granicą jest bezkresne niebo"

[maja_c]

Może i słusznie Ja mam gruby zeszyt, który leży przy łóżku i co wieczór staram się chociaż pare zdań sklecić. I zawsze mam taką cichą nadzieję, że za ileś lat, znajdą to moje wnuki na strychu i będą miały ubaw. Przynajmniej ja sama chciałam znaleźć jakieś zapiski kogoś z poprzednich pokoleń, a nigdy mi się nie udało.

[Madalleno]

Zauważyłam, że najczęściej pisałam wtedy, gdy źle się czułam, byłam samotna, smutna. Nie były więc to optymistyczne teksty. Ani pisanie ich, ani czytanie później nie sprawiało mi przyjemności, wręcz przeciwnie. Nie chciałam więc pielęgnować takich wspomnień, utrwalać negatywne myśli. Wszystkie dobre wspomnienia noszę w sobie, a od złych staram się jak najszybciej uwolnić, nie pozostawiając po nich śladu.


_________________
"Twoją granicą jest bezkresne niebo"

[maja_c]

W takim razie rozumiem, skoro taki był charakter Twoich zapisków. Ja ponieważ piszę codziennie, lubię czasami cofnąć się kilka kartek wstecz i poczytać jakieś anegdotki, które zapisałam, a o których już ledwo pamiętam

[Madalleno]

Nie każdy umie może pisać dzienniki.
Ja zawsze gdy dużo się działo w moim życiu nie miałam czasu ani głowy na pamiętnik.
Dzieciom i wnukom zostawię moje książki i poprzez nie będą mnie odkrywać i poznawać.


_________________
"Twoją granicą jest bezkresne niebo"

[Madalleno]

Ale uwielbiam czytać dzienniki i pamiętniki. Oczywiście te wydawane jako pozycje księgarskie. A zaczęło się od "Dziennika pierwszoklasistki" czytanego w parku na placu zabaw.


_________________
"Twoją granicą jest bezkresne niebo"

[maja_c]

A masz już coś we własnym książkowym dorobku?

[Madalleno]

Jak tak patrzę na swoją skromną biblioteczkę to mam jedynie Dzienniki S.Plath.
Pamiętam, że duże wrażenie na mnie zrobił "Pamiętnik Róży"- zapiski żony Antoine de Saint Exupéry.
Często też sięgam po zbiory listów, to też przypomina trochę pamiętnik, np. listy Poświatowskiej, Przybyszewskiego czy Dostojewskiego do jego żony.


_________________
"Twoją granicą jest bezkresne niebo"

[maja_c]

Ups. Jakiś chochlik nam się tu wkradł. Bo właściwie moje pytanie dotyczyło Twoich własnych książek, czy sama już coś napisałaś (a Twojej następnej wiadomości nie zauważyłam)

[Madalleno]

Nie. Nie piszę. Niczego nie tworzę. Czytam, chowam się za słowami innych ludzi.
Myślałam o książkach, które mam, czytam...D
_________________
"Twoją granicą jest bezkresne niebo"

[hologram0]

Ja kiedyś próbowałem pisać coś takiego, ale jakoś nigdy mi nie wychodziło. Do tego trzeba mieć odpowiednie zacięcie, poza tym nigdy nie znajduję godnych rzeczy do zapisania.
_________________
Bardzo proszę pamiętać, że ja byłem przeciw.

[maja_c]

Trzeba mieć zacięcie i odpowiedni stosunek do tego. Tzn. nie traktować jak codzienną pracę domową, tylko robić to z przyjemnością

[Madalleno]

Cóż, nie wszystkim dany jest ten dar.
;D
_________________
"Twoją granicą jest bezkresne niebo"

[maja_c]

W ogóle pisanie pamiętnika to fajna sprawa, bo wtedy masz bardzo przejrzysty wgląd w swoje codzienne życie. Bardziej rejestrujesz to co się dzieje i nie ma przykrego uczucia tłamszenia (jest takie słowo? ) w sobie emocjonalnych toksyn. Ale to już chyba bardziej aspekty psychologiczne, wiec siedzę cicho, zanim mnie pobiją moderatorzy za robienie offtopa