Forum Księgarni Gandalf

[wiktoria92]

Dawno nie czytalam ksiazki od ktorej nie moglabym sie oderwac. To na prawde ksiazka ktora ma w sobie 'to cos'. Pozornie lekka latwa i przyjemna bo przeciez o milosci i do tego o zmianie zycia. O mezczyznie ktory pojawia sie nagle i akurat calkiem przypakiem jest idealny. Ale opowiesc jest tak piekna ze nie mozna sie tym nie zachwycac. Do tego jezyk autorki ktory jest lekki i przestepny dla kazdego. W gruncie rzeczy ksiażka poważna bo o wyrzeczeniu i o utracie a wlascie rezygnacji z milosci a napisana w zabawny sposób.

POLECAM SERDECZNIE

P.S Niestety z tego co widziałam w Gandalfie jej nie ma.

[maddziaa]

Książka idealna właśnie na ten jesienny czas. Chociaż moim zdaniem trochę mało realna, ale to już subiektywne odczucia.
Ps. książka jest w gandalfie:)
_________________
Kto znajduje, źle szukał.

[wiktoria92]

Naprawde? Nie mogłam jej znaleźć a patrzyłam zaledwie tydzień temu.
Mało realna faktcyznie ale własnie przez to jest taka magiczna i pozytwna. Moze to tylko wrazenie ale po jej przeczytaniu zdawalo mi sie ze zaczelam bardziej kochac i dostrzeglam cechy Amira w moim mezczyznie

[kajakrasnal]

„Mimo wszystko” to książka o kobiecie porzuconej. To historia o miłości a właściwie i jej śmierci. Czytając tę powieść przyglądamy się z bliska jak połyka się gorzką tabletkę odrzucenia, jak spada się w ciemną otchłań, jak się żyje gdy brakuje tlenu, kiedy obok nie ma tego jedynego. A jednak można odbić się od dna i wstać i iść dalej. Powieść ta właściwie jest bajką z gatunku komedii romantycznej. Wiele w niej cudów i szczęśliwych przypadków, które w rzeczywistości faktycznie rzadko się zdarzają. Cały ten happy end jest raczej przekoloryzowany, ale któż nie chce czasami się pożywić optymizmem i nadzieją. Przecież każda z nas marzy o księciu na białym koniu i przytulnym pałacyku. A jeśli do tego ma się szczęście do przyjaciół, rodzinki i można dorzucić spełnienie pragnień i samorealizację, to pokonywanie wszelkich przeciwności i wchodzenie pod górę nie męczy.
Czytało mi się tę książkę lekko i swobodnie. Odpoczęłam przy niej i zdystansowałam się choć na chwilę do cierpienia, które jest wpisane w ludzki życiorys. Uśmiałam się nie banalnie, ale i pogrążyłam się w refleksji nad poczuciem straty. Może i ta książka jest zbyt powierzchowna i nie traktuje wszystkich tragedii poważnie, ale ludzie… nie zawsze trzeba być człowiekiem statecznym, odpowiedzialnym i konsekwentnie czującym.
Polecam tę powieść tym, co potrzebują śmiechu, relaksu i szczypty optymistycznej nadziei. Zobaczcie drogie czytelniczki, że można żyć wszędzie i można zdobywać swoje życie. Nie pozwólcie, aby ten dialog pasował do was.
„- Nie. Nie wytrzymam bez ciebie dziesięciu dni. Kiedy cię nie słyszę, umieram.
-Ja umieram, gdy cię słyszę.”

[fenek6665]

Czy to nie za smutna literatura na jesień? Jeszcze jesienna depresja przed nami. Litości! Trzeba jakoś żyć
_________________
Jestem arogancki, i jestem z tego dumny.

[wiktoria92]

Zdecydowanie nie jest to smutna lektura. Nie wiem skad to stwierdzenie?? Badz co badz konczy sie dobrze. Bohaterka zrzuca z oczu klapki i zaczyna nowe życie a autorka pozostawia na końcu wielokropek abyśmy mogli sami dopisać dalszą część.

[fenek6665]

Skoro tak, to może sięgnę
_________________
Jestem arogancki, i jestem z tego dumny.